In gesprek met Mariëlle
Waar liep je tegenaan voordat je met eetRUST begon?
Mijn gedoe met eten begon op het moment dat ik stopte met roken in 2008. Toen ben ik in een halfjaar tijd zo’n 10 kilo aangekomen.
Toen ben ik begonnen met proberen op mijn eten te letten en dan krijg je best wel veel uitsluitingen. Ik werd eigenlijk alleen maar vermoeider van en ik viel niet af.
Het was niet zo dat ik niet wist wat ik mocht of kon eten. Maar het lukte gewoon allemaal niet. Ik was ook heel streng tegen mezelf, zo van: “God, wat een zwakkeling, waarom lukt het niet?”
Dus echt dat typische jezelf op je kop geven. En eigenlijk werd ik steeds wanhopiger. Ik begon langzaam te beseffen: “Hé, hier is meer aan de hand. Dit is niet alleen maar eten, dit is eetgedrag. Niet alleen het eten zelf.”
Je bent toen begonnen in de eetRUST Club. Wat maakte dat je instapte?
Toen ik jou voor het eerst tegen kwam, was het enige dat ik zag: RUST. En ik werd er echt emotioneel van, eetRUST. Ik dacht: dát is wat ik wil. Je deelde van alles over onderliggend gedrag en transformatie. Ik dacht: “ja, hier, dit is mijn plek, hier kan ik iets mee.” En ik ben toen ingestapt.
In eerste instantie had ik ontzettend veel weerstand, echt gewoon met handen en voeten tegen de muur aan van: ‘ik wil dit niet’. Terwijl ik ook dacht: ja, maar ik wíl dit wel. Maar in mijn hoofd kwamen al die gedachten van: “nee hoor, we deden het altijd zo, dat gaan we niet anders doen”.
Ik had op een gegeven moment zoiets van: als ik dit wil aangaan, dan zal ik mijn monsters aan moeten kijken. En dat heb ik gedaan. Ik ben toen heel voorzichtig met de hypnoses begonnen. Wat voor mij een hele bijzondere omkering was, het veilig voelen in mezelf. Dat was echt een thema. Langzaam ben ik steeds dieper in mijn gevoel gezakt. Toen begon ik rust aan te raken. En elke keer begon ik dingen bij mezelf te zien en vroeg me dan af: “wat ben je eigenlijk aan het doen?”
Wat ik zo mooi vind aan de eetRUST-methode: je komt steeds een laag dieper. Je kunt de onderdelen in de eetRUST Club ook telkens opnieuw volgen, want elke keer kom je iets nieuws tegen. En op een gegeven moment gaat het niet meer om eten.
Wat heeft voor jouw eetRUST een groot verschil betekend?
Ik was er heilig van overtuigd dat ik koffie nodig had om energie te hebben. Ik dronk wel tien koppen per dag. Maar toen het anders bleek, dacht ik: wat is er dan nog meer niet waar? Dat was echt een eyeopener.
Ik heb nog wel momenten dat ik overeten voel opkomen. Maar nu voel ik het aankomen. Dan ga ik even zitten en adem. Ik vraag mezelf: waar heb je nou écht behoefte aan? En meestal zakt het dan. Ik ben daarin veel milder naar mezelf geworden. Laat het maar even gaan, voel, en kijk daarna wat er eigenlijk speelde.
Het is zoveel rustiger. Het heeft me gewoon echt veel gebracht. Vooral omdat ik door die angsten heen gebroken ben, omdat ik me echt veel veiliger in mezelf ben gaan voelen. En van daaruit weer naar buiten durf te treden. Ik voel: “ga leven, zoek die sprankel weer op. Laat je angsten los. Kijk in de spiegel en zie wat je waard bent.”